قدرت پرداخت هزينهء تحصيلى فرزندان خود را نداشته باشد و در نتيجه فرزندانش بدون مربّى مانده و ولگرد كوچه و خيابان بار آيند و مردم هم بى خبر از استعداد خفتهء طفل و غافل از نداشتن امكانات تحصيل و تربيت ، پدر را بى عرضه و طفل و بى ادب بشمارند . هر روز بر سر تهيّهء كوچكترين وسيلهء بازى طفل ، آرامش خانه‌اش بر هم بخورد و چاره‌اى جز گريه به درگاه ذات بى نياز الهى نداشته باشد . « مترفين » هم مىگويند : اولائق نبوده كه خدا به او چيزى نداده است و اساساً اين بينوايان به وضع خود راضى هستند و عاطفه‌اى ندارند . . . و با اين حرفها و اغفال خويشتن خواب راحت نموده و وجدان خويش را آرامش مىبخشند . « 1 » غافل از اينكه اين بيچارگان هم روحى دارند كه قسمتى مهّم از آن را عواطف و احساسات و عشق و اشتياقهايشان تشكيل مىدهد . « و اذا قيل لهم انفقوا ممّا رزقكم اللّه قال الّذين كفروا لّلذين امنوا انطعم من لو يشاء اللّه اطعمه ان انتم الّا فى ضلال مبين » . آيهء 47 سورهء يس وقتى به آنها گفته مىشود از آنچه خدا به شما داده ، انفاق كنيد ، آنها

--> ( 1 ) - نخواستم در يك نوشتهء علمى و عاطفه استفاده كنم كه يكى از اساتيد انتقاد كرده‌اند ، بلكه خواستم گسترش نياز و احتياج را نشان بدهم . . . اينهم اشكالى نيست .